غزل شمارهٔ 384
Toggle stanza 1سینه مکن گرچه سمن سینهای
11
سینه مکن گرچه سمن سینهای
زان که نه مهری که همه کینهای
22
خوی تو برنده چون ناخن برست
گرچه پذیرنده چو آیینهای
33
حسن تو دامست ولیکن ترا
دام چه سودست که بی چینهای
44
من سوی تو شنبه و تو نزد من
چون سوی کودک شب آدینهای
55
دی چو گلی بودی و امروز باز
خار دلی و خسک سینهای
66
پخته نگردی تو به دوزخ همی
هیچ ندانی که چو خامینهای
77
رو که در این راه تو تر دامنی
گویی در آب روان چینهای
88
گفتمت امسال شدی به ز پار
رو که همان احمد پارینهای
99
رو به گله باز شو ایرا هنوز
در خور پیوند سنایی نهای
Sources
Persian text source: Ganjoor