رباعی شمارهٔ 178
Poet: Sanai
Toggle stanza 1گاهی فلکم گریستن فرماید
گاهی فلکم گریستن فرماید
ناخفته دو چشم را عنا فرماید
گاهیم به درد خنده لب بگشاید
گوید ز بدی خنده نیاید آید
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
آن یار که از طبیب دل برباید
او را دارو طبیب چون فرماید
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 506
ای دل اگرت رضای دلبر باید
آن باید کرد و گفت کو فرماید
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 551
این واقعه را سخت بگیری شاید
از کوشش عاجزانه کاری ناید
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 571
بیمن به زبان من سخن میآید
من بیخبرم از آنکه میفرماید
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 599
در میطلبی ز چشمه در بر ناید
جوینده در به قعر دریا باید
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 680
شاد آنکه ز دور ما یار ما بنماید
چون بچهٔ خرد آستین برخاید
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 737
کاری ز درون جان میباید
وز قصه شنیدن این گره نگشاید
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 777
گر در طلبی ز چشمه در بر ناید
جویندهٔ در به قعر دریا باید
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 782
معشوقه خانگی بکاری ناید
کو عشوه نماید و وفا ننماید
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 823
هل تا برود سرش به دیوار آید
سر بشکند و جامه به خون آلاید
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 856
Sources
Persian text source: Ganjoor