غزل شمارهٔ 213
Toggle stanza 1تا دل من صید شد در دام عشق
11
تا دل من صید شد در دام عشق
باده شد جان من اندر جام عشق
22
آن بلا کز عاشقی من دیدهام
باز چون افتادهام در دام عشق
33
در زمانم مست و بیسامان کند
جام شورانگیز درد آشام عشق
44
من خود از بیم بلای عاشقی
بر زبان مینگذرانم نام عشق
55
این عجبتر کز همه خلق جهان
نزد من باشد همه آرام عشق
66
جان و دین و دل همی خواهد ز من
این بدست از سوی جان پیغام عشق
77
جان و دین و دل فدا کردم بدو
تا مگر یک ره برآید کام عشق