رباعی شمارهٔ 382
Poet: Sanai
Toggle stanza 1در پیش خودم همی کنی آنجابی
در پیش خودم همی کنی آنجابی
پس در عقبم همی زنی پرتابی
جاوید شبی بیاید و مهتابی
تا با تو غم تو گویم از هر بابی
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
ای در دل هر کسی ز مهرت تابی
وی از تو تضرعی بهر محرابی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1725
بیآتش عشق تو نخوردم آبی
بینقش خیال تو ندیدم آبی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1804
یک شفتالو از آن لبِ عَنّابی
پُر کرد جهان ز بویِ سیب و آبی
RumiDivan-e ShamsRubaʿiyatرباعی شمارهٔ 1994
از عشق تو در جگر ندارم آبی
چون بنشانم ز آتش دل تابی
AttarMukhtar-namehباب بیست و هشتم: در امیدواری نمودنشمارهٔ 14
بر هر وجهی که بستهٔ اسبابی
مرگت کند آگه که کنون در خوابی
AttarMukhtar-namehباب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردنشمارهٔ 21
هر کس که ز زلف تو ندارد تابی
از چشمهٔ خضر تو نیابد آبی
AttarMukhtar-namehباب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق بهشمارهٔ 30
دوشش دیدم چو زلف خود در تابی
میشد چو مرا بدید در غرقابی
AttarMukhtar-namehباب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوقشمارهٔ 31
Sources
Persian text source: Ganjoor