غزل شمارهٔ 75
Toggle stanza 1ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس را
11
ننگِ کفرِ من به فریاد آورد ناقوس را
میکِشد ایمانِ من در خون، لبِ افسوس را
22
از هوایِ نفسِ ظلمانی است سِیر و دورِ خلق
دود میآرد به جنبش صورتِ فانوس را
33
عیبِ خود دیدن مرا ز اهلِ هنر ممتاز کرد
منفعت از پا زیاد از پر بود طاوس را
44
خوفِ ما ز اعمالِ ناشایستِ خود باشد که نیست
نامهٔ قتلی به جز مکتوبِ خود، جاسوس را
55
عالَمِ معقول صائب روی بنماید ترا
گر توانی ترککردن عالمِ محسوس را
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
برکش ای صوفی ز سر این خرقه سالوس را
جام می بستان و بشکن شیشه ناموس را
JamiDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 36
نعل در آتش گدازد، روی گرمت بوس را
زخمیِ دندان کند لعلت لبِ افسوس را
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 73
نیست از رازِ نهانِ من خبر جاسوس را
نبضِ من بندِ زبان گردید جالینوس را
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 74
عشق کو تا چاک سازم جامهٔ ناموس را
پیشِ زُهّاد افکنم این خرقهٔ سالوس را
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 76