غزل شمارهٔ 4670
Poet: Saib
Metre: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
Rhyme: اکنکردیمدرینفصلبهار
Poetic form: Ghazal
Toggle stanza 1سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهار
11
سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهار
صبحی ادراک نکردیم درین فصل بهار
22
گریه ای از سر مستی به تهیدستی خویش
چون رگ تاک نکردیم درین فصل بهار
33
ابر چون پنبه افشرده شد از گریه و ما
مژه ای پاک نکردیم درین فصل بهار
44
جگر سنگ به جوش آمد و ما سنگدلان
دیده نمناک نکردیم درین فصل بهار
55
لاله شد پاک فروش از عرق شبنم و ما
عرقی پاک نکردیم درین فصل بهار
66
غنچه از پوست برون آمد و ما بیدردان
جامه ای چاک نکردیم درین فصل بهار
77
دامن تازه گلی صید به سرپنچه سعی
همچو خاشاک نکردیم درین فصل بهار
88
حیف و صد حیف که در راه نسیم سحری
خویش را خاک نکردیم درین فصل بهار
99
با دو صد خرمن امید، ز غفلت صائب
تخم در خاک نکردیم درین فصل بهار
Sources
Persian text source: Ganjoor