غزل شمارهٔ 347
Toggle stanza 1سبک جولان کند شوق سبکروحش گرانها را
11
سبک جولان کند شوق سبکروحش گرانها را
به دنبال افکند منزل درین ره کاروانها را
22
ز حیرانی خرد شد خشک، تا تردستی صنعش
به دور انداخت بیآب آسیای آسمانها را
33
چنان کز ابر رحمت، ناودان رطب اللسان گردد
ز ذکر حق طراوت میشود پیدا زبانها را
44
نیم از هرزهنالان چون جرس در وادی عشقش
ز فریادی به منزل میرسانم کاروانها را
55
ز درد و داغ عشق آنها که میگویند با زاهد
ز خامی در تنور سرد میبندند نانها را
66
ز سختیهای دوران قانعان را نیست پروایی
هما صبح امید خود شمارد استخوانها را
77
نسیم صبح از تاراج گلزار که میآید؟
که مرغان کاسه دریوزه کردند آشیانها را
88
چنان کز ایستادن صاف گردد آبها صائب
خموشی میکند روشن گهر، تیغ زبانها را
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
درین وادی چسان آرام باشد کاروانها را
که همدوشیست با ریگ روان سنگ نشانها را
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 55
شرر تمهید سازد مطلب ما داستانها را
دهد پرواز بسمل مدعای ما بیانها را
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 56
زبان برگ بود از ذکر خامش بوستانها را
نسیم نوبهاران کرد گویا این زبانها را
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 346