غزل شمارهٔ 6166
Poet: Saib
Toggle stanza 1گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین
11
گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین
در رکاب ماه نو خورشید تابان را ببین
22
گر ندیدی بر لب کوثر هجوم تشنگان
گرد لعل آبدارش خط ریحان را ببین
33
خستگان را در دل شبهاست افزون پیچ و تاب
در سواد زلف، دلهای پریشان را ببین
44
در غبار تیره نتوان دید ماه عید را
گرد هستی برفشان ابروی جانان را ببین
55
با خودی در تنگنای دیده موری اسیر
خیمه بیرون زن ز خود ملک سلیمان را ببین
66
جلوه بی پرده می سوزد پر و بال نگاه
در ته ابر تنک خورشید تابان را ببین
77
دست بردار از عنان اختیار خود چو موج
آنگه از دریای رحمت مد احسان را ببین
88
خط باطل نیست در دیوان آن جان جهان
زیر هر موج سرابی آب حیوان را ببین
99
باغ جنت مشت خاشاکی است از گلزار غیب
سر فرو بر در گریبان، باغ و بستان را ببین
1010
از رکاب عشق صائب دست همت بر مدار
زیر پای خود سر گردون گردان را ببین
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
Sources
Persian text source: Ganjoor