غزل شمارهٔ 231
Toggle stanza 1آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه را
11
آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه را
می شود روشن ز خاکستر سواد آیینه را
22
گر می روشن کند از مشرق مینا طلوع
صبح شنبه می توان کردن شب آدینه را
33
می توان در سینه روشن ضمیران روی دید
آب می سازد فروغ این گهر گنجینه را
44
زندگانی با فشار قبر کردن مشکل است
پاک کن از صفحه خاطر غبار کینه را
55
دیده آیینه را جوهر بود موی زیاد
پاک کن چون صوفیان از علم رسمی سینه را
66
با بصیرت، چشم ظاهربین نمی آید به کار
روزنی حاجت نباشد خانه آیینه را
77
چون زره زیر قبا، پوشیده از مردم کنند
موشکافان طریقت خرقه پشمینه را
88
خرقه پوشی، بر دو عالم آستین افشاندن است
چون گدایان رقعه حاجت مکن هر پینه را
99
در غم فردا سرآمد شادی امروز ما
یاد شنبه تلخ بر طفلان کند آدینه را
1010
نیست صائب علم رسمی سینه صافان را به کار
می کند مغشوش، جوهر صفحه آیینه را
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
گر چه از ما واگسستی صحبت دیرینه را
جا مده باری تو در دل دوستان دینه را
Amir Khusrau DehlaviDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 19
صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه را
می کند دربسته آهی خانه آیینه را
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 232
هست یک نسبت به نیک و بد دل بی کینه را
نیست صدر و آستانی خانه آیینه را
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 233