غزل شمارهٔ 276
Poet: Saib
Metre: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
Rhyme: ارمیسازیمما
Poetic form: Ghazal
Reciter: پری ساتکنی عندلیب
Toggle stanza 1از تحمل خصم را هموار می سازیم ما
11
از تحمل خصم را هموار می سازیم ما
خار بی گل را گل بی خار می سازیم ما
22
نیست چون آیینه در پیشانی ما چین منع
زشت و زیبا را به خود هموار می سازیم ما
33
از گرانجانان گرانی می برد فریاد ما
کوه را کبک سبکرفتار می سازیم ما
44
در زمین گیران کند وجد و سماع ما اثر
نقطه را سرگشته چون پرگار می سازیم ما
55
پیش ما، چون ابر نیسان، هر که لب وا می کند
چون صدف پر گوهر شهوار می سازیم ما
66
عارفان دشوارها را بر خود آسان می کنند
کارهای سهل را دشوار می سازیم ما
77
در به روی شوق ما بستن ندارد حاصلی
از توجه رخنه در دیوار می سازیم ما
88
خواب ناز گل گرانسنگ است، ورنه از فغان
سبزه خوابیده را بیدار می سازیم ما
99
رشته ها همتاب چون شد، زود می گردد یکی
از پریشانی به زلف یار می سازیم ما
1010
دامن ما سبز می سازد به اندک فرصتی
هر قدر آیینه بی زنگار می سازیم ما
1111
گر مسلمانیم در ظاهر، به باطن کافریم
رشته تسبیح را زنار می سازیم ما
1212
ما به بوی پیرهن چون ساکن بین الحزن
چشم خود از گریه چون دستار می سازیم ما
1313
زیر تیغ از بس به رغبت جانفشانی می کنیم
خضر را از زندگی بیزار می سازیم ما
1414
می زند همسایه معشوق هم ناخن به دل
گر نسازد گل به ما، با خار می سازیم ما
1515
نیست در افسردگان صائب اثر گفتار را
ورنه خون مرده را بیدار می سازیم ما