غزل شمارهٔ 4388

یوسف شود آن کس که خریدار تو باشد

عیسی شود ان خسته که بیمارتو باشد

گر خاک شود سرمه خاموشی سیل است

آن سینه که گنجینه اسرار تو باشد

چون برق سبکسیر بود شمع مزارش

هر سوخته جانی که طلبکار تو باشد

هر چاک قفس از تو خیابان بهشتی است

خوش وقت اسیری که گرفتارتو باشد

سیلاب قیامت به نظر موج سراب است

آن را که نظرواله رفتار تو باشد

بر چهره گل پای چوشبنم نگذارد

آن راهروی را که به پاخار تو باشد

خوابی که به از دولت بیدار توان گفت

خوابی است که در سایه دیوارتو باشد

از چشمه خورشید جگر سوخته آید

هر دیده که لب تشنه دیدارتو باشد

در رشته کشد گوهر خورشید نگاهش

چشمی که به رخسار گهربارتو باشد

صائب اگر از خویش توانی بدر آمد

این دایره ها نقطه پرگار تو باشد