غزل شمارهٔ 5859

Toggle stanza 1
ما پرده از حقیقت عالم کشیده‌ایم
1

ما پرده از حقیقت عالم کشیده‌ایم

در غورگی به نشئه این می رسیده‌ایم

2

سرمشق بی‌نیازی ارباب همت است

این خط باطلی که به عالم کشیده‌ایم

3

از برگ‌ریز تفرقه آزاد گشته‌ایم

چون غنچه تا به کنج دل خود خزیده‌ایم

4

باریم، اگر چه بر دل کس بار نیستیم

خاریم، اگر چه در جگر خود خلیده‌ایم

5

چون خامه سوخته است نفس در گلوی ما

از لفظ تا به عالم معنی رسیده‌ایم

6

تیغ زبان به حوصله ما چه می‌کند؟

ما چون نگاه بر صف مژگان دویده‌ایم

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Sources

Persian text source: Ganjoor