غزل شمارهٔ 498
Toggle stanza 1قیمت گل برود چون تو به گلزار آیی
11
قیمت گل برود چون تو به گلزار آیی
و آب شیرین چو تو در خنده و گفتار آیی
22
این همه جلوه طاووس و خرامیدن او
بار دیگر نکند گر تو به رفتار آیی
33
چند بار آخرت ای دل به نصیحت گفتم
دیده بردوز نباید که گرفتار آیی
44
مه چنین خوب نباشد تو مگر خورشیدی
دل چنین سخت نباشد تو مگر خارایی
55
گر تو صد بار بیایی به سر کشته عشق
چشم باشد مترصد که دگربار آیی
66
سپر از تیغ تو در روی کشیدن نهی است
من خصومت نکنم گر تو به پیکار آیی
77
کس نماند که به دیدار تو واله نشود
چون تو لعبت ز پس پرده پدیدار آیی
88
دیگر ای باد حدیث گل و سنبل نکنی
گر بر آن سنبل زلف و گل رخسار آیی
99
دوست دارم که کست دوست ندارد جز من
حیف باشد که تو در خاطر اغیار آیی
1010
سعدیا دختر انفاس تو بس دل ببرد
به چنین صورت و معنی که تو میآرایی