بخش 19 - گفتار اندر نکوکاری و بدکاری و عاقبت آنها
Toggle stanza 1نکوکار مردم نباشد بدش
11
نکوکار مردم نباشد بدش
نورزد کسی بد که نیک افتدش
22
شر انگیز هم بر سر شر شود
چو کژدم که با خانه کمتر شود
33
اگر نفع کس در نهاد تو نیست
چنین گوهر و سنگ خارا یکی است
44
غلط گفتم ای یار شایسته خوی
که نفع است در آهن و سنگ و روی
55
چنین آدمی مرده به ننگ را
که بر وی فضیلت بود سنگ را
66
نه هر آدمی زاده از دد به است
که دد ز آدمی زادهٔ بد به است
77
به است از دد انسان صاحب خرد
نه انسان که در مردم افتد چو دد
88
چو انسان نداند به جز خورد و خواب
کدامش فضیلت بود بر دواب؟
99
سوار نگون بخت بی راهرو
پیاده برد ز او به رفتن گرو
1010
کسی دانهٔ نیکمردی نکاشت
کز او خرمن کام دل برنداشت
1111
نه هرگز شنیدیم در عمر خویش
که بدمرد را نیکی آمد به پیش