غزل شمارهٔ 848
Toggle stanza 1از چشم پرخمارت دل را قرار ماند
11
از چشم پرخمارت دل را قرار ماند
وز روی همچو ماهت در مه شمار ماند
22
چون مطرب هوایت چنگ طرب نوازد
مر زهره فلک را کی کسب و کار ماند
33
یغمابک جمالت هر سو که لشکر آرد
آن سوی شهر ماند آن سو دیار ماند
44
گلزار جان فزایت بر باغ جان بخندد
گلها به عقل باشد یا خار خار ماند
55
جاسوس شاه عشقت چون در دلی درآید
جز عشق هیچ کس را در سینه یار ماند
66
ای شاد آن زمانی کز بخت ناگهانی
جانت کنار گیرد تن برکنار ماند
77
چون زان چنان نگاری در سر فتد خماری
دل تخت و بخت جوید یا ننگ و عار ماند
88
میخواهم از خدا من تا شمس حق تبریز
در غار دل بتابد با یار غار ماند
Zameen