غزل شمارهٔ 323
Toggle stanza 1آن نفسی که باخودی یار چو خار آیدت
11
آن نفسی که باخودی یار چو خار آیدت
وان نفسی که بیخودی یار چه کار آیدت
22
آن نفسی که باخودی خود تو شکار پشهای
وان نفسی که بیخودی پیل شکار آیدت
33
آن نفسی که باخودی بستهٔ ابر غصهای
وان نفسی که بیخودی مه به کنار آیدت
44
آن نفسی که باخودی یار کناره میکند
وان نفسی که بیخودی بادهٔ یار آیدت
55
آن نفسی که باخودی همچو خزان فسردهای
وان نفسی که بیخودی دی چو بهار آیدت
66
جملهٔ بیقراریت از طلب قرار توست
طالب بیقرار شو تا که قرار آیدت
77
جملهٔ ناگوارشت از طلب گوارش است
ترک گوارش ار کنی زهر گوار آیدت
88
جملهٔ بیمرادیت از طلب مراد توست
ور نه همه مرادها همچو نثار آیدت
99
عاشق جور یار شو عاشق مهر یار نی
تا که نگار نازگر عاشق زار آیدت
1010
خسرو شرق شمس دین از تبریز چون رسد
از مه و از ستارهها والله عار آیدت