غزل شمارهٔ 2858
Toggle stanza 1صنما تو همچو آتش قدح مدام داری
11
صنما تو همچو آتش قدح مدام داری
به جواب هر سلامی که کنند جام داری
22
ز برای تو اگر تن دو هزار جان سپارد
ز خداش وحی آید که هنوز وام داری
33
چو حقت ز غیرت خود ز تو نیز کرد پنهان
به درون جان چاکر چه پدید نام داری
44
چو سلام تو شنیدم ز سلامتی بریدم
صنما هزار آتش تو در آن سلام داری
55
ز پی غلامی تو چو بسوخت جان شاهان
به کدام روی گویم که چو من غلام داری
66
تو هنوز روح بودی که تمام شد مرادت
بجز از برای فتنه به جهان چه کام داری
77
توریز بخت یارت به خدا که راست گویی
که میان شیرمردان چو ویی کدام داری
88
تبریز شاد بادا که ز نور و فر آن شه
دو هزار بیش چاکر چو یمن چو شام داری
99
نظر خدای خواهم که تو را به من رساند
به دعا چه خواهمت من که همه تو رام داری
1010
نظر حسود مسکین طرقید از تفکر
نرسید در تو هر چند که تو لطف عام داری
1111
چه حسود بلک عاشق دو هزار هر نواحی
نه خیالشان نمایی نه به کس پیام داری
1212
تو خدای شمس دین را به من غلام بخشی
چو غلامیی ورا تو به شهان حرام داری
1313
لقبت چو میبگویم دل من همیبلرزد
تو دلا مترس زیرا که شه کرام داری
Zameen