غزل شمارهٔ 2273
Toggle stanza 1امسی و اصبح بالجوی اتعذب
11
امسی و اصبح بالجوی اتعذب
قلبی علی نار الهوی یتقلب
22
ان کنت تهجرنی تهذبنی به
انت النهی و بلاک لا اتهذب
33
ما بال قلبک قد قسا فالی متی
ابکی و مما قد جری اتعتب
44
مما احب بان اقول فدیتکم
احیی بکم و قتیلکم اتلقب
55
و اشرتم بالصبر لی متسلیا
ما هکذی عشقی به لا تحسبوا
66
ما عشت فی هذا الفراق سویعه
لو لا لقائک کل یوم ارقب
77
انی اتوب مناجیا و منادیا
فانا المسیء بسیدی و المذنب
88
تبریز جل به شمس دین سیدی
ابکی دما مما جنیت و اشرب