غزل شمارهٔ 241
Toggle stanza 1نرد کف تو بردست مرا
11
نرد کف تو بردست مرا
شیر غم تو خوردست مرا
22
گشتم چو خلیل اندر غم تو
آتشکدهها سردست مرا
33
در خاک فنا ای دل بمران
کز راندن تو گردست مرا
44
میران فرسی در گلشن جان
کز گلشن جان وردست مرا
55
در شادی ما وهمی نرسد
کاین خنده گری پردهست مرا
66
صد رخ ز درون سرخست مرا
یک رخ ز برون زردست مرا
77
ای احول ده این هر دو جهان
کز راحت تو دردست مرا
88
در رهبریت ای مرد طلب
بر هر سر ره مردست مرا
99
خاموش و مجو تو شهرت خود
کز راحت تو دردست مرا