غزل شمارهٔ 2242
Toggle stanza 1تا که درآمد به باغ چهره گلنار تو
11
تا که درآمد به باغ چهره گلنار تو
اه که چه سوز افکند در دل گل نار تو
22
دود دل لالهها ز آتش جان رنگ تو
پشت بنفشه به خم از کشش بار تو
33
غنچه گلزار جان روی تو را یاد کرد
چشم چه خوش برگشاد بر هوس خار تو
44
سوسن تیغی کشید خون سمن را بریخت
تیغ به سوسن کی داد نرگس خون خوار تو
55
بر مثل زاهدان جمله چمن خشک بود
مستک و سرسبز شد از لب خمار تو
66
از سر مستی عشق گفتم یار منی
ور نه جز احول کی دید در دو جهان یار تو
77
بر دل من خط توست مهر الست و بلی
منکر آن خط مشو نک خط و اقرار تو
88
گوشت کجا ماند و پوست در تن آن کس که او
رفت نمکسودوار سوی نمکسار تو
99
دامن تو دل گرفت دامن دل تن گرفت
های از این کش مکشهای از این کار تو
1010
خسرو جان شمس دین مفخر تبریزیان
در دل تن عشق دل در دل دلدار تو
Zameen