غزل شمارهٔ 1445
Toggle stanza 1من دلق گرو کردم عریان خراباتم
11
من دلق گرو کردم عریان خراباتم
خوردم همه رخت خود مهمان خراباتم
22
ای مطرب زیبارو دستی بزن و برگو
تو آن مناجاتی من آن خراباتم
33
خواهی که مرا بینی ای بسته نقش تن
جان را نتوان دیدن من جان خراباتم
44
نی مرد شکم خوارم نی درد شکم دارم
زین مایده بیزارم بر خوان خراباتم
55
من همدم سلطانم حقا که سلیمانم
کلی همه ایمانم ایمان خراباتم
66
با عشق در این پستی کردم طرب و مستی
گفتم چه کسی گفتا سلطان خراباتم
77
هر جا که همیباشم همکاسه اوباشم
هر گوشه که می گردم گردان خراباتم
88
گویی بنما معنی برهان چنین دعوی
روشنتر از این برهان برهان خراباتم
99
گر رفت زر و سیمم با سینه سیمینم
ور بیسر و سامانم سامان خراباتم
1010
ای ساقی جان جانی شمع دل ویرانی
ویران دلم را بین ویران خراباتم
1111
گویی که تو را شیطان افکند در این ویران
خوبی ملک دارد شیطان خراباتم
1212
هر گه که خمش باشم من خم خراباتم
هر گه که سخن گویم دربان خراباتم