غزل شمارهٔ 680
Poet: Rumi
Toggle stanza 1نگارا مردگان از جان چه دانند
11
نگارا مردگان از جان چه دانند
کلاغان قدر تابستان چه دانند
22
بر بیگانگان تا چند باشی
بیا جان قدر تو ایشان چه دانند
33
بپوشان قد خوبت را از ایشان
که کوران سرو در بستان چه دانند
44
خرامان جانب میدان خویش آ
مباش آن جا خران میدان چه دانند
55
بزن چوگان خود را بر در ما
که خامان لطف آن چوگان چه دانند
66
بهل ویرانه بر جغدان منکر
که جغدان شهر آبادان چه دانند
77
چه دانند ملک دل را تن پرستان
گدایان طبع سلطانان چه دانند
88
یکی مشتی از این بیدست و بیپا
حدیث رستم دستان چه دانند