غزل شمارهٔ 2851
Toggle stanza 1شب و روز آن نکوتر که به پیش یار باشی
11
شب و روز آن نکوتر که به پیش یار باشی
به میان سرو و سوسن گل خوش عذار باشی
22
به طرب هزار چندان که بوند عیش مندان
به میان باغ خندان مثل انار باشی
33
نشوی چو خارهایی که خلند دست و پا را
به مثال نیشکرها که شکرنثار باشی
44
به مثال آفتابی که شهیر شد به بخشش
به میان پاکبازان به عطا مشار باشی
55
هله بس که تا شهنشه بگشاید و بگوید
چو خمش کنی نگویی و در انتظار باشی