غزل شمارهٔ 1277
Toggle stanza 1خواجه غلط کردهای در صفت یار خویش
11
خواجه غلط کردهای در صفت یار خویش
سست گمان بودهای عاقبت کار خویش
22
در هوس گلرخان سست زنخ گشتهای
های اگر دیدیی روی چو گلنار خویش
33
راه زنان عشق را مرگ لقب کردهاند
تا تو بلنگی ز بیم از ره و رفتار خویش
44
گوش بنه تا که من حلقه به گوشت کنم
هستم از آن حلقه من سیر ز گفتار خویش
55
پیش من آ که خوشم تا به برت درکشم
چون ز توام میرسد تحفه دلدار خویش