غزل شمارهٔ 2899
Toggle stanza 1بار دیگر عزم رفتن کردهای
11
بار دیگر عزم رفتن کردهای
بار دیگر دل چو آهن کردهای
Once more you have resolved to go, once more you have made your heart like iron.
22
نی چراغ عشرت ما را مکش
در چراغ ما تو روغن کردهای
No, do not extinguish the lamp of our friendship; you have poured oil into our lamp.
33
الله الله کاین جهان از روی خود
پرگل و نسرین و سوسن کردهای
By Allah, you have filled this world with rose and eglantine and lily of your own face.
44
الله الله تا نگوید دشمنی
دوستی و کار دشمن کردهای
By Allah, let no enemy say you are a friend who did the enemy’s work.
55
الله الله بندگان را جمع دار
ای که عالم را تو روشن کردهای
By Allah, keep your servants together, you who have brightened the world.
66
بار دیگر تو به یک سو مینهی
عشقبازیها که با من کردهای
Once more you are laying on one side the love-plays you did with me.
77
الله الله کز نثار آستین
نفس بد را پاکدامن کردهای
By Allah, you have purified the skirt of the evil spirit by the scatter of your sleeves.
88
کان زرکوبان صلاح الدین که تو
همچو مه از سیم خرمن کردهای
Mine of goldminters, S.al¯ah. al-D¯ın, like the moon you have made a harvest of silver.