غزل شمارهٔ 2879
Toggle stanza 1ننگ هر قافله در شش دره ابلیسی
11
ننگ هر قافله در شش دره ابلیسی
تو به هر نیت خود مسخره ابلیسی
22
از برای علف دیو تو قربان تنی
بز دیوی تو مگر یا بره ابلیسی
33
سره مردا چه پشیمان شدهای گردن نه
که در این خوردن سیلی سره ابلیسی
44
شلغم پخته تو امید ببر زان تره زار
ز آنک در خدمت نان چون تره ابلیسی
55
نان ببینی تو و حیزانه درافتی در رو
عاشق نطفه دیو و نره ابلیسی
66
نیت روزه کنی توبره گوید کای خر
سر فروکن خر باتوبره ابلیسی
77
از حقیقت خبرت نیست که چون خواهد بود
تو بدان علم و هنر قوصره ابلیسی
88
در غم فربهی گوشت تو لاغر گشتی
ناله برداشته چون حنجره ابلیسی
99
کفر و ایمان چه میخور چو سگان قی میکن
ز آنک تو مؤمنه و کافره ابلیسی
1010
تا دم مرگ و دم غرغره چون سرکه بد
ترش و گنده تو چون غرغره ابلیسی
1111
گرد آن دایره گرده و خوان پر چو مگس
تا قیامت تو که از دایره ابلیسی