غزل شمارهٔ 2865
Toggle stanza 1در رخ عشق نگر تا به صفت مرد شوی
11
در رخ عشق نگر تا به صفت مرد شوی
نزد سردان منشین کز دمشان سرد شوی
Gaze on the cheeks of love that you may gain the attributes of true men; sit not with the cold ones so you will not be chilled by their breath.
22
از رخ عشق بجو چیز دگر جز صورت
کار آن است که با عشق تو هم درد شوی
From the cheeks of love seek something other than the form; your business is to be a fellow sufferer with love.
33
چون کلوخی به صفت تو به هوا برنپری
به هوا برشوی ار بشکنی و گرد شوی
If you have the attributes of a clod, you will never fly in the air; you will fly in the air if you break to pieces and become dust.
44
تو اگر نشکنی آن کت به سرشت او شکند
چونک مرگت شکند کی گهر فرد شوی
If you do not break to pieces, he who composed you will break you; when death breaks you, how will you become a unique pearl?
55
برگ چون زرد شود بیخ ترش سبز کند
تو چرا قانعی از عشق کز او زرد شوی
When a leaf becomes yellow, the fresh root makes it green; why are you content with a love from which you turn yellow?