غزل شمارهٔ 356
Toggle stanza 1تو را در دلبری دستی تمامست
11
تو را در دلبری دستی تمامست
مرا در بیدلی درد و سقامست
22
بجز با روی خوبت عشقبازی
حرامست و حرامست و حرامست
33
همه فانی و خوان وحدت تو
مدامست و مدامست و مدامست
44
چو چشم خود بمالم خود جز تو
کدامست و کدامست و کدامست
55
جهان بر روی تو از بهر روپوش
لثامست و لثامست و لثامست
66
به هر دم از زبان عشق بر ما
سلامست و سلامست و سلامست
77
ز هر ذره به گفت بیزبانی
پیامست و پیامست و پیامست
88
غم و شادی ما در پیش تختت
غلامست و غلامست و غلامست
99
اگر چه اشتر غم هست گرگین
امامست و امامست و امامست
1010
پس آن اشتر شادی پرشیر
ختامست و ختامست و ختامست
1111
تو را در بینی این هر دو اشتر
زمامست و زمامست و زمامست
1212
نه آن شیری که آخر طفل جان را
فطامست و فطامست و فطامست
1313
از آن شیری که جوی خلد از وی
نظامست و نظامست و نظامست
1414
خمش کردم که غیرت بر دهانم
لگامست و لگامست و لگامست