غزل شمارهٔ 2818
Poet: Rumi
Toggle stanza 1صنما چونک فریبی همه عیار فریبی
11
صنما چونک فریبی همه عیار فریبی
صنما چون همه جانی دل هشیار فریبی
22
سحری چون قمر آیی به خرابات درآیی
بت و بتخانه بسوزی دل و دلدار فریبی
33
دل آشفته نگیری خرد خفته نگیری
تو بدان نرگس خفته همه بیدار فریبی
44
ز غمت سنگ گدازد رمه با گرگ بسازد
رمه و گرگ و شبان را تو به یک بار فریبی
55
چه کنم جان و بدن را چه کنم قوت تن را
که تو جبار جهانی همه بیمار فریبی
66
قمر زنگی شب را تو کنی رومی مه رو
همه کوران سیه را تو به انوار فریبی
77
همه را گوش بگیری شنوایی برسانی
همه را چشم گشایی و به دیدار فریبی
88
تو نه آنی که فریبی ز کسی صرفه بجویی
تو همه لطف و عطایی تو به ایثار فریبی
99
تو صلاح دل و دینی تو در این لطف چنینی
که کمین خار فنا را سوی گلزار فریبی