غزل شمارهٔ 1190
Toggle stanza 1ای خفته به یاد یار برخیز
11
ای خفته به یاد یار برخیز
میآید یار غار برخیز
22
زنهارده خلایق آمد
برخیز تو زینهار برخیز
33
جان بخش هزار عیسی آمد
ای مرده به مرگ یار برخیز
44
ای ساقی خوب بنده پرور
از بهر دو سه خمار برخیز
55
وی داروی صد هزار خسته
نک خسته بیقرار برخیز
66
ای لطف تو دستگیر رنجور
پایم بخلید خار برخیز
77
ای حسن تو دام جان پاکان
درماند یکی شکار برخیز
88
خون شد دل و خون به جوش آمد
این جمله روا مدار برخیز
99
معذورم دار اگر بگفتم
در حالت اضطرار برخیز
1010
ای نرگس مست مست خفته
وی دلبر خوش عذار برخیز
1111
زان چیز که بنده داند و تو
پر کن قدح و بیار برخیز
1212
زان پیش که دل شکسته گردد
ای دوست شکسته وار برخیز