غزل شمارهٔ 1673
Poet: Rumi
Toggle stanza 1امشب ای دلدار مهمان توییم
11
امشب ای دلدار مهمان توییم
شب چه باشد روز و شب آن توییم
22
هر کجا باشیم و هر جا که رویم
حاضران کاسه و خوان توییم
33
نقشهای صنعت دست توییم
پروریده نعمت و نان توییم
44
چون کبوترزاده برج توییم
در سفر طواف ایوان توییم
55
حیث ما کنتم فولوا شطره
با زجاجه دل پری خوان توییم
66
هر زمان نقشی کنی در مغز ما
ما صحیفه خط و عنوان توییم
77
همچو موسی کم خوریم از دایه شیر
زانک مست شیر و پستان توییم
88
ایمنیم از دزد و مکر راه زن
زانک چون زر در حرمدان توییم
99
زان چنین مست است و دلخوش جان ما
که سبکسار و گران جان توییم
1010
گوی زرین فلک رقصان ماست
چون نباشد چون که چوگان توییم
1111
خواه چوگان ساز ما را خواه گوی
دولت این بس که به میدان توییم
1212
خواه ما را مار کن خواهی عصا
معجز موسی و برهان توییم
1313
گر عصا سازیم بیفشانیم برگ
وقت خشم و جنگ ثعبان توییم
1414
عشق ما را پشت داری می کند
زانک خندان روی بستان توییم
1515
سایه ساز ماست نور سایه سوز
زانک همچون مه به میزان توییم
1616
هم تو بگشا این دهان را هم تو بند
بند آن توست و انبان توییم