غزل شمارهٔ 256
Toggle stanza 1نغمه ای کز ره تاثیر به شیون نکشد
11
نغمه ای کز ره تاثیر به شیون نکشد
به سماعش دل ماتم زدهٔ من نکشد
22
دیت قتل من اینست که در روز جزا
بزنم دست به دامانش و دامن نکشد
33
جذبهٔ قهر تو ای ذره ندانم تا کی
از ته غمکدهٔ سینه به روزن نکشد
44
عاقبت درد همین است که در فصل بهار
دل مرغان خزان دیده به گلشن نکشد
Sources
Persian text source: Ganjoor