غزل شمارهٔ 1762

Toggle stanza 1
لبت در سخن انگبین ریخته
1

لبت در سخن انگبین ریخته

رخت مشک بر یاسمین ریخته

2

از آن روی و موی دلاویز تست

دلم در شب و روز آویخته

3

چو باد صبا دید رخسار تو

به گل گفت «کای روی تو ریخته

4

برانگیختی بر من اسپ جفا

دگر تا چه ها باشد انگیخته؟»

5

ز خسرو گریزان مشو کو شده ست

اسیر تو، وز خویش بگریخته

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Sources

Persian text source: Ganjoor