غزل شمارهٔ 1761
Toggle stanza 1جهان تا مه روشنت ساخته
11
جهان تا مه روشنت ساخته
ز دلها فلک خرمنت ساخته
22
رخ خویش تا بیند اندر رخت
مه آیینه روشنت ساخته
33
قضا کرده یک جا هزار آرزو
خلاصه کشیده، تنت ساخته
44
غمت پر ز خون کرده دلها بسی
وزان غنچه ها گلشنت ساخته
55
میا تنگ، اگر خسرو تنگ دل
دل تنگ را مسکنت ساخته
Sources
Persian text source: Ganjoor