غزل شمارهٔ 573
Poet: Amir Khusrau Dehlavi
Toggle stanza 1ببین تا دیده چند افسون نماید
11
ببین تا دیده چند افسون نماید
که خود را چون تویی بیرون نماید
22
چو طالع شد رخ میمونت ما را
زمانه طالع میمون نماید
33
چو خورشید رخش بینم، مرا چشم
به هر دم نقش دیگرگون نماید
44
به خرمنها سخن سنجد ترازو
لبت چون خنده موزون نماید
55
اگر در روی زرد من نبینی
زهی این رو کسی را چون نماید
66
مبین در چشم من چندین که بسیار
چو اندر شیر بینی خون نماید
Sources
Persian text source: Ganjoor