غزل شمارهٔ 1209

Toggle stanza 1
چو مهر می کند از مشرق پیاله طلوع
1

چو مهر می کند از مشرق پیاله طلوع

شود منور از انوار او جهان مجموع

2

جهان پیر چو روشن شد از فروغ قدح

چه باک، اگر نکند آفتاب چرخ طلوع؟

3

جماعتی که به تقوی و شرع می کوشند

چرا به باده پرستی نمی کنند شروع؟

4

کتاب فقه ندانند در مدارس ما

دریغ عمر که شد صرف در اصول و فروع

5

فقیه شرع که ما را به می کند تکفیر

به عمر خویش نکرده ست سجده ای به خضوع

6

چو نامه ای بنویسم به سوی دلبر خویش

فمنه امن قلبی علی کتاب دموع

7

مگوی پند به خسرو ازو گذر، واعظ

که بند خلق بود نزد مست نامسموع

Zameen

Poems with the Same Metre and Rhyme

Sources

Persian text source: Ganjoor