غزل شمارهٔ 1095
Poet: Amir Khusrau Dehlavi
Toggle stanza 1زلفت از باد دگر باشد و از شانه دگر
11
زلفت از باد دگر باشد و از شانه دگر
هست یک فتنه لبت، نرگس مستانه دگر
22
در غمت جان ز تنم رفت و خیال تو بماند
عاقبت خویش دگر باشد و بیگانه دگر
33
دل آسوده دگر، حال پریشان دگر است
شهر آباد دگر باشد و ویرانه دگر
44
اهل صورت که خودآرای بود، سوختنی است
کرم شب تاب دگر باشد و پروانه دگر
55
ای دل افسانه که گفتی و ببردی خوابم
بهر خواب اجلم گوی یک افسانه دگر
66
به تکلف بشود عشق گران جان خرد
بیهش باده دگر باشد و دیوانه دگر
77
عاقبت گشت دروغ آنچه گمان می بردند
که چو خسرو نبود عاقل و فرزانه دگر
Sources
Persian text source: Ganjoor