غزل شمارهٔ 810
Poet: Amir Khusrau Dehlavi
Toggle stanza 1دلبر من دوش که مهمان رسید
11
دلبر من دوش که مهمان رسید
در شب هجرم مه تابان رسید
22
ذره نم از چشمه خورشید یافت
مورچه را ملک سلیمان رسید
33
سایه صفت پست شدم زیر پاش
چون به من آن سرو خرامان رسید
44
زیستنم باد مبارک که باز
در تن مرده قدم جان رسید
55
آتش دل کشته شد و من شدم
زنده چو آن چشمه حیوان رسید
66
جلوه طاووس چرا ناورد
پر مگس کان شکرستان رسید؟
77
گریه خسرو چو نگه کرد، گفت
خانه روم باز که باران رسید
Sources
Persian text source: Ganjoor