رباعی شمارهٔ 4
Toggle stanza 1گر مِی نخوری طعنه مزن مستان را
11
گر مِی نخوری طعنه مزن مستان را
بنیاد مکَن تو حیله و دستان را
22
تو غره بدان مشو که مِی مینخوری
صد لقمه خوری که مِی غلام است آن را
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…

