غزل شمارهٔ 471
Toggle stanza 1آن دو رخ را جامع آیات زیبایی شناس
11
آن دو رخ را جامع آیات زیبایی شناس
خوبرویان کرده زانجا آیت حسن اقتباس
22
حال چاک سینه کاندر خرقه می دارم نهان
فاش خواهم گفت ازین پس چند پیچم در لباس
33
پاس انفاس است می گویند شرط راه عشق
جان فدای راهدانی کین نفس را داشت پاس
44
مزرع عمر مرا شد گوییا وقت درو
کز خیال ابرویت خم گشت قد من چو داس
55
گر بنای توبه ویران شد بحمدالله که هست
محکم از خشت سر خم قصر عشرت را اساس
66
با لباس فقر ناید خلعت شاهی درست
زشت باشد جامه نیمی اطلس و نیمی پلاس
77
کم شنو آوازه طاس فلک جامی که بود
آن همه رسوایی کنعانیان ز آواز طاس
Sources
Persian text source: Ganjoor