غزل شمارهٔ 228

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
اگر نه ساغر لعلت به کام خواهد شد
1

اگر نه ساغر لعلت به کام خواهد شد

ز دیده خوردن خونم مدام خواهد شد

2

چنین که لاغر و زرد است ز ابرویت مه نو

چو یک دو هفته برآید تمام خواهد شد

3

ستون تیر خود از خانه دلم چو کشی

خیال قد تو قایم مقام خواهد شد

4

چو دایه بر لبت انگشت زد بشارت داد

که خوش عبارت وشیرین کلام خواهد شد

5

همی نمود ز قدت هنوز نازده گام

که همچو کبک دری خوش خرام خواهد شد

6

غزال وار رمیدی ز من نمی دانم

که طبع سرکش تو باکه رام خواهد شد

7

وجود خاکی جامی ز شوق مجلس تو

پس از وفات صراحی و جام خواهد شد

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…