غزل شمارهٔ 392

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
دل قدت را بلاست می‌گوید
1

دل قدت را بلاست می‌گوید

کج نگویم که راست می‌گوید

2

هرکه را دیده شد غبار درت

دیده را توتیاست می‌گوید

3

درد خود بی‌تو هرکه را گفتم

درد تو بی‌دواست می‌گوید

4

لب تو خط فزود می‌گویم

لب من جان‌فزاست می‌گوید

5

تیر من گفت در دلت حیف است

آنچه در دل مراست می‌گوید

6

قتل من کار توست می‌گویم

قتل تو عار ماست می‌گوید

7

هست هر مو ز زلف او عمری

جامی این عمرهاست می‌گوید

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…