غزل شمارهٔ 177

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
نه همین وقت مرا عشق مشوش دارد
1

نه همین وقت مرا عشق مشوش دارد

کیست در دور جمالت که دلی خوش دارد

2

جمع و فرقیست عجب زلف تو را صوفی وار

شانه اش جمع کند باد مشوش دارد

3

دل به هر حلقه جدا می کشد از زلف توام

دل من بین که ز زلفت چه کشاکش دارد

4

ابرش سرکش توکش جهد از نعل آتش

من دلسوخته را نعل در آتش دارد

5

دارد از کاسه سم سرخوشی کاسه می

هرکه در راه تو سر بر سم ابرش دارد

6

آفت جان شود و شور جهان هرکه چوتو

لب شیرین خط مشکین رخ مهوش دارد

7

میل طفلان سوی نقش است ازان رو جامی

بهر تو چهره به خونابه منقش دارد

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…