غزل شمارهٔ 998

Give this poem your voice

Share your recording with ZindeRood readers.

Add audio
Toggle stanza 1
با همه سنگدلان ساغر گلرنگ زنی
1

با همه سنگدلان ساغر گلرنگ زنی

جرم ما چیست که بر ساغر ما سنگ زنی

2

ما همه بر سر صلحیم سبب چیست که تو

سنگ بیداد به کف کرده در جنگ زنی

3

رخ نمایی شکنی قدر همه مشک خطان

لشکر روم کشی بر سپه زنگ زنی

4

گر نواساز و غزل خوان کنی آهنگ سماع

راه بر نغمه سرایان خوش آهنگ زنی

5

دل چو شانه شود از رشک به صد شاخ مرا

شانه چون در شکن طره شبرنگ زنی

6

چاک زد باد صبا جیب سمن ای مطرب

وقت آن ست که در دامن گل چنگ زنی

7

فسحت قدس بود جای اقامت جامی

تا به کی خیمه درین مرحله تنگ زنی

Audio

No recording yet. Be the first to share your voice.

Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.

Sources

Persian text source: Ganjoor

Conversation

Reader comments

Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.

0 / 2000 characters
Loading…