غزل شمارهٔ 184

اگر از عشق همراهی نباشد

رهت را روی کوتاهی نباشد

به حکم عشق رو ره راکه جز عشق

درین ره آمر و ناهی نباشد

مرا با کس ز بس مفتون عشقم

نزاع مالی و جاهی نباشد

گدای آگه از مقصود را میل

به نیل دولت شاهی نباشد

چنان خود را در آگاهی کند گم

کز آگاهیش آگاهی نباشد

نسیم پرده کش از روی معشوق

بجز آه سحرگاهی نباشد

چه حاصل از هوای وصل جامی

گر از جانان هواخواهی نباشد