غزل شمارهٔ 96

چندم از خویش جدا خواهی داشت

برمن این داغ روا خواهی داشت

همچو مورم به سر راه وفا

در لگد کوب جفا خواهی داشت

می کنی پی سپرم جان به فدات

اگر این رسم بپا خواهی داشت

دل من کاخ طرب خواهد بود

تا درین غمکده جا خواهی داشت

تا قبا بندی ازینسان صد دل

بسته در بند قبا خواهی داشت

صاف کردی دل خود آینه وار

روی در اهل صفا خواهی داشت

هر قضایی که رود بر جامی

نیست غم گر تو رضا خواهی داشت