غزل شمارهٔ 10
Poet: Jami
Toggle stanza 1اگر هر دم زنی صد تیغ بر ما
اگر هر دم زنی صد تیغ بر ما
بریدن از تو نتوانیم قطعا
پزم با آه دل زان لب خیالی
بلی بی دود نتوان پخت حلوا
جفاها خواهمت فرمود گفتی
خدا را ماه من اینها مفرما
بود جای خیالت خانه چشم
به مردم گفتهام این نکته صد جا
به گوشت میبرد سر زلف مشکین
دگر ز اندازه بیرون مینهد پا
سر بی مغز زاهد را توان کرد
برابر با کدو حاشا و کلا
به قتل جامی ای جان رنجه گشتی
کرم کردی جزاک الله خیرا
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
شبی دیرند و ظلمت را مهیا
چو نابینا درو دو چشم بینا
RudakiMasnavi-haابیات به جا مانده از مثنوی بحر هزجپاره 1
مرا حلوا هوس کردست حلوا
میفکن وعده حلوا به فردا
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 106
بکت عینی غداه البین دمعا
و اخری بالبکا بخلت علینا
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 109
تو بشکن چنگ ما را ای معلا!
هزاران چنگ دیگر هست اینجا
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 110
دلارام نهان گشته ز غوغا
همه رفتند و خلوت شد برون آ
RumiDivan-e ShamsGhazaliyatغزل شمارهٔ 99
چنین گفتهست کسری باربد را
که بیاندوه اگر خواهی تو خود را
AttarIlahi-namehبخش سیزدهم(12) پند کسری
Sources
Persian text source: Ganjoor