بخش 14

دو چشم مست ترا نیست از جهان خبری

که نشتری ست ازان غمزه ها به هر جگری

طُفیلِ هستیِ عشقند آدمیّ و پَری

ارادتی بنما تا سعادتی بِبَری

خورانمت می جان تا دگر تو غم نخوری

چه جای غم که ز هر شادمان گرو ببری

اگر به خشم شود چرخ هفتم از تو بری

به جان من که نترسی و هیچ غم نخوری

دلا همای وصالی بپر چرا نپری

تو را کسی نشناسد نه آدمی نه پری

به من نگر که به جز من به هر کی درنگری

یقین شود که ز عشق خدای بی‌خبری

به اهل پرده اسرارها ببر خبری

که پرده‌های شما بردرید از قمری

هزار حیف که از رهگذار بی بصری

نیافتم خبری از جهان بی خبری

چو لعبتان خیال اند آدمی و پری

به اختیار مشعبد کنند جلوه گری