بخش 147 - ان لربکم فی ایام دهرکم نفحات الا فتعرضوالها
Toggle stanza 1لیک چون نفحه ای ز حق گذرد
11
لیک چون نفحه ای ز حق گذرد
گرچه غم کوهها بود برد
22
ان لله منزل البرکات
فی احایین دهرکم نفحات
33
متعرض شوید آنها را
قابل آن کنید جانها را
44
ای بسا نفحه آمد و تو به خواب
بر مشامت زد و تو مست خراب
55
می دهد بوی گل و نسیم سحر
لیک ازان مرد خفته را چه خبر
66
نفحه آمد ز حق نپذرفتی
نفحه آمد دماغ بگرفتی
77
نفحه آمد نصیب بیداران
نفحه آمد طبیب بیماران
88
آن که بیدار نی نیافت نصیب
وان که بیمار نی نخواست طبیب
99
ای خدا نفحه ای کرامت دار
که شوم از شمیم آن بیدار
1010
باز بفرست نفحه ای دیگر
که به بیداریم بود در خور
1111
بعد ازان نفحه ای که من بی من
برورم بوکشان سوی گلشن
1212
گلشنی کان بود اوان العرض
جنت عرضها السما و الأرض
Sources
Persian text source: Ganjoor