شمارهٔ 1
Poet: Hafez
Toggle stanza 1ما برفتیم، تو دانی و دل غمخور ما
11
ما برفتیم، تو دانی و دل غمخور ما
بخت بد تا به کجا می برد آبشخور ما
22
از نثار مژه چون زلف تو در زر گیرم
قاصدی کز تو سلامی برساند بر ما
33
به دعا آمدهام هم به دعا دست بر آر
که وفا با تو قرین باد و خدا یاور ما
44
فلک آواره به هر سو کندم میدانی؟
رشک میآیدش از صحبت جان پرور ما
55
گر همه خلق جهان بر من و تو حیف برند
بکشد از همه انصاف ستم داور ما
66
روز باشد که بیاید به سلامت بازم
ای خوش آن روز که آید به سلامی بر ما
77
به سرت گر همه آفاق به هم جمع شوند
نتوان برد هوای تو برون از سر ما
88
تا ز وصف رخ زیبای تو ما، دم زدهایم
ورق گل خجل است از ورق دفتر ما
99
هر که گوید که کجا رفت خدا را حافظ
گو به زاری سفری کرد و برفت از بر ما
Zameen
Poems with the Same Metre and Rhyme
نیست خاکسترِ ما شعلهصفت بستر ما
رنگِ آرام برون تاخته از پیکر ما
Bedil DehlaviGhazaliyatغزل شمارهٔ 191
تا به کی در ته زنگار بود خنجر ما؟
چند باشد چو زره زیر قبا جوهر ما؟
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 559
هست پیوسته به دریای کرم گوهر ما
چه کند خشکی عالم به دماغ تر ما؟
SaibDivan-e AshʿarGhazaliyatغزل شمارهٔ 560